Veganists I

Oil on canvas, 120cm x 80cm (Dec 2015)

These people are suffering from the terror of veganism. Of course it is only meant as a wink to the person that advocates this type of diet. I have nothing against alternative eating patterns, although I would not be happy if I sat at this table for the rest of my life. It is the first of of a set of three paintings (the next two are stil on my to do list). One painting will be with fish and meat and maybe one with only fruit. My challenge is that I have to go to the supermarket to buy all the stuff, quite costly, then display it on the table and make a photograph so that I have a base to work from, and finally make sure  that all of this has vanished before Myriam comes back home. She hates my models. (Not to speak that our freezer is not big enough).

NL- Deze mensen lijden onder de terreur van het veganisme. Natuurlijk is het alleen maar een knipoog naar de mensen die voor dit soort dieet kiezen. Ik heb geen enkel bezwaar tegen een alternatief eetpatroon, en ja, het is uiteraard beter voor onze eco-voetafdruk. Maar persoonlijk zou ik zeer ongelukkig worden moest ik voor de rest van mijn leven aan deze tafel zitten. Zo ook de mensen die ik afbeeld. Het is het eerste van een reeks van drie. De andere twee moet ik nog maken. Er zal er één zijn met vooral vis en/of vlees, en misschien nog één met alleen fruit. Probleem is dat ik alles moet gaan kopen in de supermarkt, dat kost geld, dan moet ik het allemaal op tafel leggen en wat foto’s maken zodat ik er later mee verder kan om het te schilderen, en dan moet ik ervoor zorgen dat alles terug verdwijnt voor Myriam thuis komt. Zij heeft namelijk niet veel op met mijn modellen.

Ray

Oil on canvas, 80cm x 80cm (March 2016).

Based on a famous black and white picture of Ray Charles. As I did not know what colour of shirt Mr. Charles was wearing at that time, I sort of guessed colours that would match with the atmosphere.  As in the original photograph, one can see the piano keys in the reflection of the sunglasses.

NL – Gebaseerd op een bekende zwartwit foto van Ray Charles. Omdat ik niet wist welke kleur van overhemd en vest Mr. Charles droeg op het ogenblik dat hij dit concert gaf, heb ik maar kleuren gefantaseerd die volgens mij het best passen bij de sfeer van het moment. Zoals ook op de originele foto het geval is, kan men de pianotoetsen zien in de weerspiegeling van de brilglazen. Ook de bovenzijde van de piano is erbij gefantaseerd omdat de originele foto anders is gesneden dan het formaat van mijn canvas.

Angry

Oil on cardboard/canvas 40cm x 60cm (Oct 2016)

Angela Merkel finds out that the NSA has monitored her phone – spying on her since 2002.

NL- Bondskanselier Angela Merkel komt te weten dat de NSA (nationale veiligheidsdienst van de Verenigde Staten) haar telefoon heeft afgeluisterd en haar dus bespioneerd heeft sinds 2002.

Self Portrait

Oil on canvas, 80cm x 95cm (April 2015).

Self portrait in Bevel, Belgium, standing in front of the window at our home. Thanks to the nice photograph taken by Emily.

NL – Zelfportret in Bevel. Voor het raam van de bibliotheek in ons huis. Met dank voor de mooie foto die Emily gemaakt heeft.

Paradise Regained

Oil on canvas, 100cm x 80cm (March 2017).

Based on the iconic photograph (black and white) of the landing of the American troops  in the Philipines (1945); General Mc Arthur is the person in the centre. I tried to give the painting the atmosphere of the 40’s by using the typical colours of that first colour photography. Leaving part of the painting unfinished, i.e. the faces, helps to build up the drama of war and casualties. The officer with the transparant short pants reflects the fact that the weather is so nice that instead of fighting, they might as well could have a day at the beach and go for a swim. If it were not for the wrong timing.

NL – Gebaseerd op de iconische foto genomen aan het einde van de tweede wereldoorlog (1945). Het is de landing van de Amerikaanse troepen op de Filipijnen onder leiding van generaal Mc Arthur ( de figuur in het midden). Ik heb getracht een speciaal soort  blauw, groen, en roze te gebruiken dat hint naar de typische kleuren van de vroegste kleurenfoto’s van rond die tijd. Door een gedeelte van het schilderij onafgewerkt te laten, inz. de gezichten, refereer ik aan het drama van de oorlog en de onvermijdelijke slachtoffers. Dat één van de officieren in een transparant short loopt waar je de zee gewoon ziet doorlopen, heeft te maken met het feit dat dit een idyllisch strand is met een blauwe lucht en prachtig weer om vakantie te nemen. In plaats van te gaan vechten hadden ze net zo goed een dagje kunnen gaan zwemmen, ware het niet dat het moment niet echt geschikt was.