Delvaux Revisited

Oil on canvas 150 x 120cm

My largest painting so far. It is based on a nostalgic painting of Paul Delvaux of 1961. The original shows a romantic view of a steam locomotive, and a typical street in Belgium with middle class houses, nice gardens and in the distance an idyllic forest. This country, the Belgique à Papa, does not exist anymore. The view of my painting is adapted to a 2020 situation: a train wagon without fantasy, houses that turned into brothels, a broken pavement and the ever lasting work-in-progress. In the background the forest is transferred into ugly appartment buildings.

The young lady in the front is an exact copy of the mademoiselle on the Delvaux painting, hence the “revisited” in the title.

NL- Dit is het grootste schilderij dat ik tot dusver heb geschilderd. Waarschijnlijk ook datgene waar ik het meeste tijd heb aan besteed. Het is gebaseerd op een werk van Paul Delvaux uit 1961. Het origineel toont een romantisch Belgisch tafereel: een straat met typische burgerhuizen in rode baksteen en voortuintjes met keurige struiken, een zwarte stoomlocomotief in het stationnetje met op de achtergrond tegen de helling een donker woud.

Ik heb de opzet behouden maar het beeld veranderd. De architectuur van de burgerhuizen is verloederd door aanbouw en verminking, het woud is verdwenen en vervangen door appartementen en bureau’s, de straat is opgebroken, en ware het niet omwille van het gouden avondlicht, dan zouden de fantasieloze wagons mee opgaan in de algehele lelijkheid.

Het meisje op de voorgrond is een exacte kopie van het origineel. Ze komt na 60 jaar terug, maar het Belgique d’antan … is niet meer.

On dry land

Oil on canvas 120 x 80 cm (april 2020)

I “borrowed” the interior from the internet as I was immediately attracted by the window style. The lady on the floor was added. She is flabbergasted, and unable to digest the metamorphosis that has overcome her once joyful husband. Unable to comprehend the dullness that is life in the era of Covid-19.

NL- Het interieur is gepikt van een internet foto. Het was vooral het halfronde raam en de vensters met zwart metalen frames die me bevielen. Het licht komt van alle kanten. Dat maakte het een beetje lastig om er figuren in te droppen. De dame die ineengezakt op de vloer zit weet het even niet meer, ze begrijpt niet dat haar eens zo vrolijke wederhelft een metamorfose heeft ondergaan, en dat hij de de Covid-19 jaren niet onbeschadigd is doorgekomen.

The Gap

The Gap

Oil on linen, 120 x 80cm

A strange thing happened while I was painting. I felt as if I was on stage, everyone was looking while I tried to paint a crucifixion, but in my fiction a tsunami hit us and inhibited my way-out (cfr. the exit door). I got stuck in the painting while a higher force started to paint me. The lady in lilac had a gun, we were a bit afraid of her.

NL- Het was een rare avond. We waren verzameld op een oud podium. Ik probeerde de stemming erin te houden, zoals ik gewoonlijk doe als we aanwezig zijn bij een kruisiging.  Maar toen ging het mis, een soort tsunami overspoelde ons en verhinderde mij de uitgang te bereiken. Misschien merk je het aan de nooduitgang, er was een kloof waar ik nooit meer over raakte. Plots was ik gevangen in het schilderij en zag me zelf bezig terwijl een hogere hand bleef schilderen. De mevrouw in lila had een pistool, maar ik heb geen idee wat ze daarmee van plan was. Het was even schrikken, dat mag je van mij aannemen. Links vliegt een meeuw voor het hoofd van de mijnheer in de leunstoel, ik vond niet dadelijk een goede houding voor zijn hoofd, dat was zo snel opgelost.